Serwis i zarządzanie urządzeniami

DataWedge – jak przekazać skan do dowolnej aplikacji Android

DataWedge to usługa Zebra, która przekazuje dane ze skanera terminala do dowolnej aplikacji Android, bez programowania.

Dłoń pracownika magazynu skanuje etykietę z kodem GS1 terminalem mobilnym z Androidem
Spis treści
  1. Jak działa DataWedge: profile i powiązania z aplikacjami
  2. Wejścia: skaner, RFID, MSR i inne
  3. Przetwarzanie danych: Basic i Advanced Data Formatting
  4. Wyjścia: Keystroke, Intent, IP
  5. Prefiks, sufiks, Enter i Tab w DataWedge – gdzie co ustawić
  6. Znak GS (FNC1) w kodach GS1 – jak go przekazać
  7. Polskie znaki i kodowanie danych
  8. DataWedge krok po kroku: profil dla aplikacji z Enterem po skanie
  9. Eksport, import i wdrożenie na flotę
  10. Typowe problemy według dokumentacji
  11. Terminale Zebra z DataWedge w ofercie
  12. Źródła

DataWedge to usługa Zebra, która przekazuje dane ze skanera terminala do dowolnej aplikacji Android, bez programowania. Zebra opisuje ją jako usługę usprawniającą zbieranie danych zarówno w nowych, jak i istniejących aplikacjach, preinstalowaną na każdym urządzeniu Zebra z Androidem. Poniżej wyjaśniamy, jak działają profile, którą metodę wyjścia wybrać (Keystroke, Intent, IP) i jak wdrożyć te same ustawienia na całą flotę.

Jak działa DataWedge: profile i powiązania z aplikacjami

Całą konfigurację DataWedge przechowuje w profilach. Według dokumentacji Zebra profil zawiera informacje o tym, jak DataWedge ma się zachowywać wobec powiązanych aplikacji. Ma trzy grupy ustawień (wtyczek, plug-ins): wejście (skąd pochodzą dane), przetwarzanie (opcjonalne formatowanie) i wyjście (jak dane trafiają do aplikacji).

Zasady powiązań:

  • jeden profil można powiązać z jedną lub wieloma aplikacjami albo aktywnościami,
  • aplikacja lub aktywność może być powiązana tylko z jednym profilem,
  • DataWedge stale monitoruje aplikację na pierwszym planie i przełącza profile, gdy ta się zmienia.

Profile wbudowane, które warto znać:

ProfilRola według Zebra
Profile0Domyślny profil ogólny. Działa automatycznie dla każdej aplikacji, która nie ma przypisanego profilu. Nie można go powiązać z konkretną aplikacją. Można go wyłączyć, żeby zablokować skanowanie w aplikacjach, których celowo nie skonfigurowano.
LauncherProfil używany, gdy urządzenie jest na ekranie głównym (launcherze).
DWDemoProfil aplikacji demonstracyjnej DataWedge. Ma wbudowaną konfigurację, dlatego skanowanie działa w niej „od razu”.

W zarządzanej flocie dobrze jest mieć osobny profil dla każdej aplikacji produkcyjnej i świadomie zdecydować, co robi Profile0. Ten temat w kontekście całej floty omawiamy w artykule o zarządzaniu flotą terminali Android.

Wejścia: skaner, RFID, MSR i inne

Strona profili w dokumentacji DataWedge wymienia te wtyczki wejścia: Barcode, Workflow (m.in. OCR i przechwytywanie obrazu), MSR (czytnik pasków magnetycznych), RFID, Serial i Voice. Według FAQ DataWedge nie obsługuje NFC. Do NFC służy EMDK albo API Androida.

  • Barcode. Domyślny wybór skanera to „Auto”, który automatycznie wybiera najlepsze urządzenie skanujące. Popularne dekodery są domyślnie włączone. Zebra zaleca wyłączenie wszystkich dekoderów, których aplikacja nie potrzebuje, bo poprawia to wydajność skanowania. Jeden profil może obsługiwać kilka skanerów (np. wbudowany i zewnętrzny), z zastrzeżeniem, że dwa skanery tego samego typu i protokołu (np. dwa Bluetooth) nie są wspierane.
  • RFID. Według dokumentacji wtyczka jest wspierana tylko na MC3300R, RFD40, RFD90, TC53E, EM45 i ET6X. Obsługuje jeden aktywny czytnik naraz. Przy odbiorze danych przez Keystroke wymaga ustawienia opóźnienia między znakami (inter-character delay) na 50 ms.
  • MSR. Dokumentacja wymienia MC40 z MSR oraz TC70/TC75 z modułem MSR i zaznacza, że to urządzenia wycofane. Dane z MSR DataWedge wysyła wyłącznie przez intencje.

Skanowanie RFID przez DataWedge ma sens np. na terminalu Zebra TC53e-RFID z oferty, bo TC53E jest na liście urządzeń obsługiwanych przez wtyczkę RFID.

Przetwarzanie danych: Basic i Advanced Data Formatting

Basic Data Formatting (BDF)

Proste modyfikacje, ustawiane osobno dla każdego wyjścia. Według dokumentacji Zebra:

  • Prefix to data / Suffix to data – dodaje znaki przed lub po danych,
  • Send TAB key / Send ENTER key – dołącza do danych znak TAB lub ENTER,
  • Send as hex – wysyła dane szesnastkowo,
  • Send data – przekazuje zeskanowane dane (domyślnie włączone). Po wyłączeniu prefiks i sufiks nadal trafiają do aplikacji.

Jeśli BDF nie jest włączone, dane trafiają do wyjścia bez zmian.

Advanced Data Formatting (ADF)

Reguły zależne od treści danych. Konfiguracja ma trzy etapy: reguła, kryteria, akcje. Kryteria to m.in. typ wejścia i symbologia, szukany ciąg znaków na danej pozycji (liczonej od 0) i długość danych. Akcje obejmują ruch kursora (np. przeskok o N znaków), modyfikację danych (usuwanie spacji i zer wiodących, dopełnianie zerami, zamianę ciągu) oraz wysyłanie (następne N znaków, resztę, ciąg, znak, pauzę). Akcje wykonują się od góry listy w dół. Zebra zaleca pauzę 50 ms po każdym ENTER, LINE FEED lub TAB wysyłanym akcją, żeby ograniczyć utratę danych.

Praktyczny przykład z dokumentacji: dla kodów Code 39 o długości 12 znaków, zaczynających się od „129”, reguła dopełnia dane zerami do 8 cyfr, wysyła dane do znaku „X” i dodaje spację.

Wyjścia: Keystroke, Intent, IP

WyjścieJak działa (wg Zebra)Kiedy wybrać
KeystrokeWysyła przetworzone dane do aplikacji na pierwszym planie jako serię naciśnięć klawiszyAplikacja bez integracji ze skanerem: formularz, przeglądarka, emulator terminala. Zebra pisze, że Keystroke pozwala dodać skanowanie do aplikacji bez pisania kodu.
IntentPrzekazuje dane programowo przez intencję Androida z akcją i kategorią zdefiniowaną w profiluAplikacja natywna, którą możesz zmodyfikować (albo producent obsługuje intencje DataWedge)
IPWysyła dane na wskazany adres IP i port przez TCP lub UDP. Domyślnie TCP, port 58627.Przekazanie skanu do komputera z Windows i aplikacją Zebra IPWedge, która wstawia dane jako naciśnięcia klawiszy lub do schowka

Keystroke – ustawienia, które warto znać

  • Inter-character delay – opóźnienie po każdym znaku w ms, domyślnie 0. Przy błędach wprowadzania Zebra sugeruje zwiększać je o 100 ms, maksymalnie do 1000 ms, i ostrzega, że może to spowolnić aplikację.
  • Multi-byte character delay – stosuje to opóźnienie tylko do znaków wielobajtowych, domyślnie wyłączone. Według Zebra ma pomagać przy wysyłaniu znaków Unicode i wielobajtowych do przeglądarki Android.
  • Action key character – gdy w danych pojawi się wybrany znak (Tab, Line feed lub Carriage return), DataWedge wysyła w jego miejsce klawisz akcji.
  • Send Enter as string / Send Tab as string – domyślnie wyłączone, wtedy ENTER i TAB idą jako zdarzenia klawisza.
  • Send Control Characters as Events – znaki ASCII 1–31 jako zdarzenia klawiszy, domyślnie wyłączone (dane wysyłane jako tekst).

Dokumentacja zwraca uwagę na aplikacje webowe. Odczytują one zdarzenia klawiszy przez DOM, więc skróty wywoływane znakami sterującymi (np. Ctrl+F) mogą nie uruchomić funkcji przeglądarki. Danych surowych (raw) nie da się wysłać przez Keystroke.

Intent – na co uważać

  • Metody dostarczenia to Start Activity, Start Service, Start Foreground Service i Broadcast Intent. Według Zebra Start Service nie działa w aplikacjach kompilowanych dla SDK 26 i nowszych, a Start Foreground Service – dla SDK 31 i nowszych.
  • Przy Start Activity aktywność odbiorcy musi mieć w manifeście tryb „singleTop”. Inaczej każde odczytanie kodu uruchomi nową instancję.
  • Dane są w dodatkach intencji, m.in. com.symbol.datawedge.data_string (treść kodu), com.symbol.datawedge.label_type (symbologia) i com.symbol.datawedge.source (źródło, np. scanner, msr, rfid).
  • Opcja Component Information ogranicza odbiorców do wskazanych pakietów i podpisów aplikacji. Zebra ostrzega, że sama nazwa pakietu może zostać podszyta przez inną aplikację.

Który sposób integracji wybrać dla konkretnego ERP lub WMS, opisujemy w artykule Kolektor danych do programu magazynowego – zgodność i integracja.

Prefiks, sufiks, Enter i Tab w DataWedge – gdzie co ustawić

Ten sam efekt można uzyskać w kilku miejscach profilu. Tabela zbiera opcje, które dokumentacja Zebra opisuje w Basic Data Formatting, Advanced Data Formatting i Keystroke Output.

CelGdzie ustawićUwagi według Zebra
Stały tekst przed lub po każdym kodzieBDF: Prefix to data / Suffix to dataPrefiks i sufiks trafiają do aplikacji nawet przy wyłączonym Send data.
Enter albo Tab po każdym kodzieBDF: Send ENTER key / Send TAB keyBDF ustawiasz osobno dla każdego wyjścia (Keystroke, Intent, IP).
Enter lub Tab jako tekst zamiast zdarzenia klawiszaKeystroke: Send Enter as string / Send Tab as stringDomyślnie wyłączone, czyli ENTER i TAB idą jako zdarzenia klawisza.
Znak Tab, LF lub CR zapisany w samym kodzie ma zadziałać jak klawisz akcjiKeystroke: Action key characterOpcje: None, Tab, Line feed, Carriage return.
Prefiks lub sufiks tylko dla wybranych kodów (symbologia, długość, początek kodu)ADF: kryteria i akcje Send string / Send charSend char nie obsługuje znaków sterujących 1–31 poza ENTER i TAB. Po wysłaniu ENTER, LINE FEED lub TAB Zebra zaleca pauzę 50 ms.

Ustaw dany znak w jednym miejscu profilu. Łatwiej wtedy znaleźć przyczynę, gdy po kodzie pojawia się podwójny Enter.

Znak GS (FNC1) w kodach GS1 – jak go przekazać

W kodach GS1-128 i GS1 DataMatrix pola o zmiennej długości, np. numer partii, wymagają separatora. Skanery przekazują go jako znak sterujący GS (Group Separator). Gdy separator zginie po drodze, aplikacja nie rozdzieli jednoznacznie partii i następnego pola. Ciąg odczytany przez terminal możesz sprawdzić w parserze kodów GS1. Parser przyjmuje separator zapisany jako <GS> lub ^ i dzieli kod na identyfikatory zastosowania (AI). Budowę samych kodów opisujemy w artykule o rodzajach kodów kreskowych: EAN, Code 128, GS1-128, DataMatrix i QR.

Keystroke: znaki sterujące jako zdarzenia klawiszy

W tabeli znaków sterujących ASCII na stronie Keystroke Output kod 29 (Ctrl-]) to „Group separator”. Po włączeniu Send Control Characters as Events DataWedge wysyła znaki ASCII 1–31 jako zdarzenia klawiszy. GS idzie wtedy jako klawisz prawego nawiasu kwadratowego z wciśniętym lewym Ctrl (KEYCODE_RIGHT_BRACKET, META_CTRL_LEFT_ON). Domyślnie opcja jest wyłączona, a dane idą jako tekst (string). Zebra zastrzega, że aplikacje webowe nie generują z tych klawiszy zdarzeń Androida. Kod ze skrótem Ctrl+F nie otworzy więc okna wyszukiwania w przeglądarce. Który wariant obsłuży Twoja aplikacja, sprawdź na etykiecie testowej z polem zmiennej długości.

ADF: rozdzielenie lub zamiana separatora

Gdy aplikacja nie przyjmuje GS, obsłuż go regułą ADF. Znaki niedrukowalne wskazujesz zapisem \xNN (wartość szesnastkowa) albo \uNNNN (Unicode). GS to \x1D. Kryterium „String to check for” też rozpoznaje znaki sterujące w zapisie \xhh. Dokumentacja Zebra podaje przykład dla danych po obu stronach separatora:

  1. Send data up to (\x1D),
  2. Skip ahead (1),
  3. Send remaining data.

Zamiast pomijać separator możesz go zamienić akcją Replace string na znak uzgodniony z dostawcą aplikacji.

GS1 Parsing: osobne pola zamiast surowego ciągu

Od DataWedge 13.0 dostępne jest GS1 Parsing, które wyodrębnia dane zakodowane w kodach GS1. W API Set Config odpowiada mu parametr gs1_parsing_enabled. Analogiczna funkcja Digital Link Parsing obsługuje kody z adresem GS1 Digital Link. Format wyjścia ustawiasz w Keystroke Output:

  • Send tokens: „Tokens only” (same pola, rozdzielone separatorem) albo „Barcodes and tokens” (cały kod, a po nim pola),
  • Token separator: Tab, Line feed, Carriage return albo własny ciąg 1–10 znaków (Custom, od DataWedge 14.1),
  • Token order: wybór identyfikatorów AI wysyłanych na wyjście i ich kolejności (przeciąganiem),
  • Include parentheses around AI field (od DataWedge 14.1): domyślnie DataWedge usuwa nawiasy wokół AI. Ta opcja je zachowuje, gdy Send tokens jest wyłączone albo ustawione na „Barcodes and tokens”.

Przy ustawieniu „Tokens only” z separatorem Tab aplikacja z formularzem dostaje kolejne pola rozdzielone tabulatorem i nie musi obsługiwać znaku GS.

Dekodery GS1 w Barcode Input

  • Code 128 ma osobne podtypy: Enable GS1-128, Enable ISBT128 i Enable Plain Code128 (pozostałe podtypy Code 128).
  • Dekodery Datamatrix i GS1 Datamatrix działają niezależnie, tak samo QR Code i GS1 QR Code. Gdy GS1 Datamatrix jest wyłączony, a Datamatrix włączony, kod GS1 DataMatrix nadal się odczyta, ale z typem LABEL-TYPE-DATAMATRIX. Ma to znaczenie, gdy aplikacja rozpoznaje kod GS1 po symbologii (w wyjściu Intent pole label_type).
  • W trybie skanowania UDI trzeba wyłączyć GS1 DataMatrix w sekcji Decoders. Zebra podaje to jako ograniczenie architektury UDI.

Polskie znaki i kodowanie danych

Na terminalu z Androidem nie wybierasz układu klawiatury kodem kraju, jak w czytniku USB. Na stronach Keystroke Output i Barcode Input dokumentacji DataWedge nie ma takiego ustawienia, nie ma tam też opisu polskich znaków. Dokumentacja opisuje za to trzy ustawienia związane ze znakami spoza ASCII:

  • Character Set Selection (Barcode Input, Reader Params, Character Set Configuration). Konwertuje dane kodu na wskazane kodowanie, jeśli różni się ono od domyślnego UTF-8. Pozostałe opcje to Auto Character Set Selection, ISO-8859-1, Shift_JIS i GB18030. W trybie Auto DataWedge próbuje kodowań z listy Auto Character Set Preferred Order (lista obsługuje UTF-8 i GB2312). Auto Character Set Failure Option określa, co zrobić, gdy żadne nie pasuje; przy opcji „None” zwracany jest ciąg „Null”.
  • Multi-byte character delay (Keystroke). Stosuje opóźnienie między znakami tylko do znaków wielobajtowych. Według Zebra służy do wysyłania tekstu Unicode do przeglądarki Android. Jest dostępne tylko przy włączonym Inter-character delay, domyślnie wyłączone.
  • Display DataWedge keyboard (Keystroke, od DataWedge 8.2). Pokazuje klawiaturę DataWedge zamiast domyślnej. Zebra zaznacza, że ta opcja nie zmienia ustawień „Language and Input” w Androidzie.

Lista Character Set Selection nie zawiera kodowań środkowoeuropejskich, takich jak Windows-1250 czy ISO-8859-2. Jeśli kod 2D ma zawierać polskie litery, ustal z dostawcą systemu drukującego etykiety, w jakim kodowaniu zapisuje dane, i przetestuj odczyt na terminalu. Ustawienia czytników USB (kody krajów, strony kodowe, emulacja Alt) opisujemy w artykule konfiguracja czytnika kodów: polskie znaki, prefiksy i sufiksy.

DataWedge krok po kroku: profil dla aplikacji z Enterem po skanie

Przykładowa konfiguracja: aplikacja magazynowa przyjmuje kod w polu tekstowym i oczekuje Entera. Kroki według instrukcji „Create Profiles” z dokumentacji Zebra, uzupełnione o ustawienia BDF:

  1. Uruchom DataWedge z ikony aplikacji. Jeśli otworzy się inny ekran, naciskaj WSTECZ aż do listy profili.
  2. Otwórz menu (ikona „hamburger”) i wybierz New profile. Wpisz krótką, unikalną nazwę alfanumeryczną i zatwierdź OK.
  3. Stuknij nowy profil. Zaznacz Profile enabled, a następnie wejdź w Associated apps.
  4. Z menu wybierz New app/activity i wskaż swoją aplikację. Stuknij gwiazdkę (*), żeby powiązać wszystkie jej aktywności, albo wybierz jedną aktywność.
  5. Wróć do ekranu profilu. Sprawdź, czy włączone są Barcode Input i Keystroke Output.
  6. W Barcode Input wyłącz dekodery, których nie potrzebuje aplikacja powiązana z profilem – Zebra zaleca to dla wydajności skanowania.
  7. W Keystroke Output otwórz Basic data formatting, włącz je i zaznacz Send ENTER key. Jeśli aplikacja ma kilka pól, użyj zamiast tego Send TAB key.
  8. Przetestuj skanowanie w aplikacji. Jeśli znaki są gubione albo przestawiane, zwiększ Inter character delay (zob. wyżej).
  9. Gdy profil działa, wyeksportuj go (następna sekcja) i wdrażaj na pozostałe urządzenia.

Profil możesz zmienić, sklonować lub usunąć, przytrzymując jego nazwę na liście. Jeśli konfigurujesz czytnik podłączony do komputera, a nie terminal z Androidem, funkcje takie jak prefiks i sufiks ustawia się w konfiguracji samego czytnika. Opisujemy to w artykule konfiguracja czytnika kodów: polskie znaki, prefiksy i sufiksy.

Eksport, import i wdrożenie na flotę

Pliki konfiguracji

  • Cała konfiguracja (wszystkie profile i ustawienia): plik datawedge.db, domyślnie eksportowany do /storage/emulated/0/Download/. Zebra ostrzega, że import pliku konfiguracji nadpisuje wszystkie ustawienia i profile zapisane wcześniej na urządzeniu.
  • Pojedynczy profil: plik dwprofile_<nazwaprofilu>.db. Dokumentacja zastrzega: nie zmieniaj nazwy wyeksportowanego pliku i nie edytuj ręcznie jego zawartości.
  • Auto import: DataWedge sprawdza folder /enterprise/device/settings/datawedge/autoimport przy starcie i w trakcie pracy, a plik umieszczony w nim od razu importuje i aktywuje.

Trzy drogi wdrożenia

  1. Ręcznie. Skopiuj plik na urządzenie i zaimportuj go w ustawieniach DataWedge. Wystarcza przy kilku urządzeniach.
  2. StageNow. Plik umieszczasz na serwerze FTP lub HTTP. W StageNow budujesz profil, który kopiuje go (File Manager CSP) do folderu auto-import albo do wskazanego folderu, z którego importuje go DataWedge Manager CSP. Generujesz kod stagingowy i skanujesz go klientem StageNow. Proces stagingu opiszemy szerzej w artykule StageNow krok po kroku – masowa konfiguracja terminali.
  3. EMM. Konsola EMM może wysłać plik do folderu auto-import, wdrożyć XML przygotowany w StageNow albo skonfigurować DataWedge przez Zebra Managed Configurations w aplikacji OEMConfig. Dla Androida 11 i nowszych Zebra zaleca foldery /enterprise/device/settings/datawedge lub /data/tmp/public, bo w modelu scoped storage EMM nie może kopiować plików do folderów DataWedge.

DataWedge Manager CSP (moduł MX) pozwala też m.in. wyłączyć dostęp użytkownika do interfejsu DataWedge, kontrolować dostęp do API intencji i auto-import.

Konfiguracja z aplikacji: Intent API

Według dokumentacji API DataWedge działa przez intencje Androida, a wiele wywołań można wysłać w jednej intencji. Na przykład Set Config (akcja com.symbol.datawedge.api.ACTION, dodatek com.symbol.datawedge.api.SET_CONFIG) tworzy, aktualizuje lub zastępuje profil. Tryb CONFIG_MODE może mieć wartość CREATE_IF_NOT_EXIST, OVERWRITE (domyślnie) lub UPDATE. Inne API pozwalają m.in. przełączyć profil, wyzwolić skan programowo (Soft Scan Trigger) czy pobrać listę profili. Zebra zaleca, żeby po restarcie urządzenia najpierw sprawdzić stan DataWedge (Get DataWedge Status), bo intencje wysłane przed jego inicjalizacją mogą nie zostać obsłużone.

Licencje

Dokumentacja wymienia licencje tylko dla wybranych funkcji. Licencja Mobility DNA Enterprise jest potrzebna na urządzeniach serii Professional do funkcji MultiBarcode i Document Capture (NextGen SimulScan). Licencja Mobility DNA OCR Wedge jest potrzebna na każdym urządzeniu Zebra do funkcji OCR. Bez licencji aplikacja z włączonym MultiBarcode odczyta tylko pojedyncze kody.

Typowe problemy według dokumentacji

ObjawPrzyczyna i rozwiązanie wg Zebra
Skanowanie działa w DWDemo, ale nie w mojej aplikacjiDWDemo ma własny wbudowany profil. Twoja aplikacja potrzebuje profilu z odpowiednim wejściem i wyjściem.
Wiązka świeci, kod się odczytuje, ale dane nie trafiają do aplikacjiBrak profilu powiązanego z aplikacją albo błędnie ustawione wejście lub wyjście. Według FAQ domyślny Profile0 włącza wiązkę, ale nie wie, jak przekazać zeskanowane dane. Utwórz i powiąż profil albo skonfiguruj wejście i wyjście w Profile0.
Gubione lub przestawione znaki przy KeystrokeZwiększ Inter-character delay (krokami po 100 ms, do 1000 ms); dla znaków wielobajtowych włącz Multi-byte character delay. Dla RFID wymagane jest 50 ms.
Aplikacja nie odbiera intencjiSprawdź zgodność akcji i kategorii z manifestem, metodę dostarczenia (ograniczenia Start Service i Start Foreground Service dla nowszych SDK) oraz ustawienia Component Information.
Wywołania API po restarcie nie działająDataWedge potrzebuje kilku sekund na inicjalizację; najpierw wywołaj Get DataWedge Status.
Skanowanie zablokowane w aplikacjiSterowanie skanerem jest wyłączne. Aplikacja EMDK, która nie zwolni skanera, może zablokować skanowanie w aplikacjach używających DataWedge. Sprawdź też Disabled app list w ustawieniach DataWedge.
Funkcja z dokumentacji nie działaSprawdź w Feature Matrix, czy wersje komponentów na urządzeniu ją obsługują.
Wiązka świeci, ale konkretny kod się nie odczytujeSprawdź, czy w Barcode Input włączony jest dekoder tej symbologii. Domyślnie włączone są tylko popularne dekodery. Inne przyczyny (jakość nadruku, strefa ciszy, kod na ekranie) omawiamy w poradniku skaner nie czyta kodu kreskowego – przyczyny i rozwiązania.
Pola GS1 sklejone, aplikacja nie rozdziela partii i datyZnak GS nie dociera do aplikacji albo aplikacja go nie obsługuje. Użyj Send Control Characters as Events, reguły ADF z \x1D albo GS1 Parsing (sekcja o znaku GS). Wynik sprawdź w parserze kodów GS1.
Polskie litery z kodu 2D wyświetlają się błędnieSprawdź Character Set Selection (domyślnie UTF-8) i kodowanie użyte przy druku etykiety. Przy przeglądarce Zebra wskazuje Multi-byte character delay.

Ostatnia deska ratunku to opcja Restore w ustawieniach DataWedge. Przywraca ona ustawienia fabryczne i według Zebra nie da się jej cofnąć, dlatego wcześniej wyeksportuj konfigurację. Jeśli problem dotyczy całego urządzenia, a nie tylko DataWedge, różnice między rodzajami resetu opisujemy w artykule Enterprise Reset czy Factory Reset terminala Zebra.

Terminale Zebra z DataWedge w ofercie

DataWedge jest preinstalowany na każdym urządzeniu Zebra z Androidem, więc profile przygotowane na jednym modelu możesz stosować w całej flocie. Pamiętaj, żeby sprawdzić zgodność wersji DataWedge na poszczególnych urządzeniach. Przykłady z kategorii terminale ręczne Android: kompaktowy Zebra TC27, Zebra TC53 i Zebra TC58e, wzmocniony Zebra TC73 oraz pistoletowy Zebra MC9400 z klawiaturą alfanumeryczną. Ogólne kryteria wyboru terminala opisujemy w przewodniku Kolektor danych – co to jest i jak wybrać.

Wdrażasz terminale Zebra i chcesz, żeby trafiły do zespołu z gotowymi profilami DataWedge i konfiguracją w MDM? Napisz do nas przez formularz kontaktowy. Podaj liczbę urządzeń i aplikacje, w których ma działać skanowanie. Zajmiemy się stagingiem i konfiguracją, a dla większych wdrożeń przygotujemy ofertę projektową.

Źródła

Produkty z artykułu

Najczęściej zadawane pytania

Czy DataWedge trzeba instalować?

Nie. Według Zebra DataWedge jest preinstalowany na każdym urządzeniu Zebra z Androidem. Wystarczy go skonfigurować w aplikacji DataWedge, przez API intencji albo przez narzędzia wdrożeniowe (StageNow, EMM).

Keystroke czy Intent – co wybrać?

Keystroke działa z każdą aplikacją, która przyjmuje tekst, i nie wymaga programowania. Intent przekazuje dane programowo i daje aplikacji dodatkowe informacje, np. symbologię i źródło danych. Wymaga jednak obsługi po stronie aplikacji. Jeśli nie możesz zmieniać aplikacji, wybierz Keystroke.

Jak dodać Enter po zeskanowaniu kodu w DataWedge?

W profilu aplikacji, w sekcji Keystroke Output, włącz Basic data formatting i zaznacz Send ENTER key. Analogicznie Send TAB key dodaje tabulator, a pola Prefix to data i Suffix to data – dowolne znaki.

Czy mogę wyłączyć skanowanie we wszystkich aplikacjach poza wybranymi?

Tak. Utwórz profile dla wybranych aplikacji i wyłącz Profile0, który działa dla wszystkich aplikacji bez profilu. Dodatkowo ustawienie Disabled app list blokuje skanowanie we wskazanych aplikacjach lub aktywnościach.

Jak przenieść profil DataWedge na inne terminale?

Wyeksportuj profil (dwprofile_.db) albo całą konfigurację (datawedge.db). Następnie zaimportuj ręcznie, umieść plik w folderze auto-import przez StageNow albo wyślij go z konsoli EMM. Zmiany ustawień z EMM możesz też wdrażać przez OEMConfig.

Jak przekazać znak GS z kodu GS1-128 lub GS1 DataMatrix?

W Keystroke Output włącz Send Control Characters as Events. GS (ASCII 29) zostanie wtedy wysłany jako Ctrl+]. Jeśli aplikacja tego nie obsługuje, zamień lub pomiń GS regułą ADF (zapis \x1D) albo włącz GS1 Parsing i wysyłaj pola rozdzielone np. tabulatorem. Wynik sprawdź w parserze kodów GS1.

Ładowanie...
Powrót do góry