Cyfrowy Paszport Produktu (DPP) – terminy, nośniki danych (QR, RFID) i przygotowanie

Cyfrowy paszport produktu (DPP) to elektroniczny zestaw informacji o produkcie. Łączy się z nim przez nośnik danych na produkcie, opakowaniu lub w dokumentach, najczęściej kod QR. Ramy prawne już obowiązują, a rejestr DPP Komisji Europejskiej działa od 20 lipca 2026 r. Pierwszy obowiązek dla konkretnych produktów – paszport baterii – zaczyna się jednak dopiero 18 lutego 2027 r. Poniżej oddzielamy obowiązki od planów, opisujemy, co przepisy i GS1 mówią o nośnikach (QR, DataMatrix, RFID), i podpowiadamy, jak przygotować dane oraz znakowanie (stan na 16.10.2026).

Przegląd wszystkich regulacji, które w latach 2026–2027 zmieniają etykiety (kaucja, Sunrise 2027, KSeF, serializacja leków), znajdziesz w artykule Regulacje 2026–2027, które zmieniają etykiety i skanowanie. Ten tekst rozwija wątek DPP: przepisy o nośnikach, poziomie identyfikacji, rejestrze i normach.

Czym jest cyfrowy paszport produktu

Komisja Europejska opisuje DPP jako cyfrowy kontener na informacje o produktach, komponentach i materiałach. Paszport ma przechowywać dane o zrównoważeniu i obiegu zamkniętym oraz ułatwiać zgodność z prawem. Podstawą prawną jest rozporządzenie (UE) 2024/1781 w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów (ESPR). Ministerstwo Rozwoju i Technologii nazywa DPP jednym z kluczowych instrumentów wdrażanych na podstawie ESPR.

Trzy elementy, które warto rozróżnić:

• Paszport – dane o produkcie. Według KE pełne informacje przechowuje podmiot gospodarczy lub dostawca usług DPP, a nie Komisja.
• Niepowtarzalny identyfikator produktu – według art. 2 ESPR to niepowtarzalny ciąg znaków identyfikujący produkt, który umożliwia też link internetowy do paszportu.
• Nośnik danych – według art. 2 ESPR to symbol kodu liniowego, symbol dwuwymiarowy lub inny nośnik automatycznej identyfikacji danych, który można odczytać urządzeniem. Po zeskanowaniu nośnika różni użytkownicy – konsumenci, serwisanci, recyklerzy, organy – widzą dane, do których mają uprawnienia.

Co już obowiązuje (stan na 16.10.2026)

Zdanie, które najczęściej się przekręca: art. 9 ust. 1 ESPR stanowi, że produkt można wprowadzić do obrotu tylko wtedy, gdy jest dostępny jego paszport. Dotyczy to jednak wyłącznie produktów objętych aktem delegowanym, który wymaga paszportu. Dla większości grup produktów takiego aktu jeszcze nie ma.

Rejestr DPP – co przechowuje

• Według KE rejestr jest usługą indeksującą wszystkie paszporty produktów na rynku UE. Przechowuje niepowtarzalne identyfikatory, dane rejestracyjne i ogólne metadane – nie pełną treść paszportu.
• Strona KE podaje, że odpowiedni podmiot gospodarczy musi zarejestrować paszport w rejestrze, zanim wprowadzi produkt na rynek UE.
• Rozporządzenie 2026/1778 przewiduje rejestrację na poziomie modelu, partii lub egzemplarza – zgodnie z przepisem właściwym dla produktu – i zawsze na najbardziej szczegółowym wymaganym poziomie. Rejestr generuje niepowtarzalny i trwały identyfikator rejestracji.
• Organy celne mogą elektronicznie sprawdzić, czy importowany produkt ma ważny, zarejestrowany paszport.
• Państwa członkowskie mają wyznaczyć krajowego administratora rejestru najpóźniej do 18 lutego 2027 r. (art. 7 ust. 1 rozporządzenia 2026/1778).

Co jest dopiero planem

Konkretne wymogi – jakie dane, jaki nośnik, na jakim poziomie – określą akty delegowane ESPR dla poszczególnych grup produktów. Według KE po przyjęciu każdego z nich podmioty mają co najmniej 18 miesięcy okresu przejściowego. Plan prac ESPR na lata 2025–2030, przyjęty 16 kwietnia 2025 r., wskazuje jako priorytety stal i aluminium, tekstylia (zwłaszcza odzież), meble, opony i materace. Orientacyjny harmonogram KE na stronie o DPP:

To są daty przyjęcia aktów, a nie daty obowiązku. Przykład: jeśli akt dla stali zostanie przyjęty w IV kw. 2026 r., obowiązek paszportu dla stali zacznie się najwcześniej po 18-miesięcznym okresie przejściowym liczonym od przyjęcia aktu. Dokładną datę poda dopiero sam akt.

Paszport baterii – pierwszy obowiązek produktowy

Według KE baterie są pierwszą grupą produktów, dla której cyfrowy paszport stanie się w UE obowiązkowy. Rozporządzenie 2023/1542 ma dwa terminy, które łatwo pomylić:

Co z tego wynika dla znakowania:

• Kod QR na każdej baterii – dla baterii LMT, przemysłowych powyżej 2 kWh i EV kod daje dostęp do paszportu. Dla pozostałych baterii prowadzi m.in. do informacji z etykiety, deklaracji zgodności i informacji o zapobieganiu odpadom i ich zagospodarowaniu.
• Miejsce – etykiety i kod QR drukuje się lub graweruje na baterii w sposób widoczny, czytelny i trwały. Jeśli to niemożliwe lub nieuzasadnione, umieszcza się je na opakowaniu i w dokumentach towarzyszących (art. 13 ust. 7).
• Norma kodu – według motywu 44 kod QR ma być zgodny z ISO/IEC 18004:2015.
• Identyfikator – rozporządzenie definiuje niepowtarzalny identyfikator jako ciąg znaków identyfikujący baterie i umożliwiający link do paszportu (art. 3 pkt 66). Według Deloitte Legal paszport ma zawierać informacje o modelu baterii oraz informacje właściwe dla pojedynczej baterii, także wynikające z jej użytkowania. Wytwórca musi też zapewnić, by bateria miała identyfikację modelu i numer partii lub numer seryjny albo numer produktu (art. 38 ust. 6).

W praktyce paszport baterii to znakowanie zmiennymi danymi – każda bateria z objętych kategorii ma własny kod. Niektórzy importerzy i dystrybutorzy są traktowani jak wytwórcy, np. gdy sprzedają baterię pod własną nazwą lub znakiem (art. 44). Sprawdź więc, czy obowiązek nie spada na Twoją firmę.

Nośniki danych: QR, DataMatrix, RFID, NFC – co mówią źródła

Przepisy

• Definicja w ESPR jest neutralna technologicznie: kod liniowy, kod 2D lub inny nośnik automatycznej identyfikacji (art. 2).
• Wybór nośnika należy do aktu delegowanego. Art. 9 ust. 2 ESPR mówi, że akt określa m.in. nośnik lub nośniki danych, sposób ich prezentacji oraz to, czy paszport tworzy się na poziomie modelu, partii czy egzemplarza.
• Wymogi dotyczące paszportu (art. 10): paszport jest połączony przez nośnik danych z trwałym niepowtarzalnym identyfikatorem produktu. Nośnik jest fizycznie obecny na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji – zgodnie z aktem delegowanym. Nośnik i identyfikator spełniają normy z załącznika III, a do czasu publikacji norm zharmonizowanych – równoważne normy europejskie lub międzynarodowe. Dane mają opierać się na otwartych standardach.
• Normy zharmonizowane – decyzja 2026/1736 wymienia m.in. EN 18220:2026 „Digital product passport: Data carriers” i EN 18219:2026 „Unique identifiers”. Treści tych norm nie publikuje się w Dzienniku Urzędowym, więc ich wymagań tu nie opisujemy.
• Przykłady w źródłach urzędowych – KE podaje jako przykład kod QR. Motyw 37 ESPR wymienia znak wodny lub kod QR i zaleca umieszczanie nośnika na samym produkcie, jeśli to możliwe. Strona MRiT wspomina o kodzie QR lub technologii NFC.

GS1 – standard tymczasowy, nie przepis

GS1 opublikował w czerwcu 2026 r. drugie wydanie tymczasowego standardu GS1 dla DPP (zmiana GS1 General Specifications). Dokument zaznacza wprost, że nie jest ratyfikowanym standardem GS1 i może się zmienić. Proponuje:

• kod QR ze składnią GS1 Digital Link URI,
• Data Matrix ze składnią GS1 Digital Link URI,
• EPC/RFID – tylko dodatkowo do kodu QR lub Data Matrix,
• NFC – może być użyte dodatkowo do kodu 2D, ale według GS1 nie może go zastąpić, bo nie nadaje się do otwartego łańcucha dostaw.

GS1 Digital Link URI to według dokumentu ustrukturyzowany identyfikator w formie adresu internetowego (ISO/IEC 18975). Kod można otworzyć zwykłym telefonem, a system może z niego odczytać identyfikator. GS1 sam zastrzega, że listę nośników ostatecznie określą akty delegowane. W serwisie pomocy GS1 (artykuł z czerwca 2025 r.) czytamy, że kwalifikować się będą wszystkie znormalizowane międzynarodowo nośniki zgodne z ISO, jeśli spełnią warunki art. 10 ESPR. GS1 radzi jednak poczekać na akty sektorowe. Różnice między QR, DataMatrix i kodami liniowymi opisujemy w artykule Rodzaje kodów kreskowych w firmie.

Wniosek

Dziś żaden akt ESPR nie przesądza, że Twój produkt będzie miał RFID. Dla baterii przepis wprost wymaga kodu QR. Dla pozostałych grup kod QR jest przykładem w źródłach KE, a RFID według propozycji GS1 może być najwyżej dodatkiem do kodu 2D. Jeśli już używasz RFID w logistyce, potraktuj je jako uzupełnienie, a nie zamiennik kodu 2D – o samej technologii piszemy w artykule RFID w firmie.

Model, partia czy egzemplarz – od tego zależy etykieta

Motyw 33 ESPR definiuje trzy poziomy: model (produkty o tych samych właściwościach technicznych i identyfikatorze modelu), partię (podzbiór modelu z jednego zakładu z określonego czasu) i artykuł (pojedynczy egzemplarz). Poziom dla grupy produktów wybiera akt delegowany. Tymczasowy standard GS1 przypisuje poziomom identyfikatory:

Śledzenie partii i numerów seryjnych w produkcji – od systemu po etykietę – opisujemy w artykule Traceability w produkcji.

Jak się przygotować – dane i znakowanie

Poniższe kroki to nasze praktyczne zalecenia, a nie wymogi przepisów. Konkretne obowiązki poznasz dopiero z aktu delegowanego dla Twojej grupy produktów.

1. Sprawdź, czy i kiedy Cię to dotyczy. Baterie LMT, przemysłowe powyżej 2 kWh i EV – 18.02.2027. Stal, tekstylia, opony, aluminium, meble, materace – śledź akty delegowane i liczone od nich okresy przejściowe.
2. Uporządkuj identyfikację produktów. Sprawdź, czy każdy model ma stały identyfikator (np. GTIN) w ERP/PIM. Sprawdź też, czy system zapisuje partie i numery seryjne na poziomie, którego może wymagać akt.
3. Zbierz dane, które już masz. Strona KE o stali wymienia oczekiwane kategorie informacji: identyfikację i klasyfikację produktu, dane techniczne i materiałowe, zawartość materiałów z recyklingu, informacje o zrównoważeniu oraz dokumentację zgodności i identyfikowalności. Według art. 10 ust. 1 lit. e ESPR danych osobowych klientów nie przechowuje się w paszporcie bez ich wyraźnej zgody.
4. Zaplanuj miejsce na nośnik. Przepisy wskazują produkt, opakowanie lub dokumentację, a ESPR zaleca sam produkt, jeśli to możliwe. Zarezerwuj miejsce na kod 2D w projektach etykiet i opakowań.
5. Przetestuj druk zmiennych danych. Etykieta z kodem 2D generowanym z systemu, drukowana pojedynczo na linii lub przy pakowaniu. Sprawdź czytelność kodu czytnikiem 2D i telefonem.
6. Dobierz materiał do cyklu życia. Według art. 9 ust. 2 ESPR okres dostępności paszportu, który określi akt delegowany, ma odpowiadać co najmniej przewidywanemu okresowi życia produktu. Kod na produkcie powinien więc przetrwać warunki pracy – ścieranie, temperaturę, chemię. Przy bateriach przepis wprost wymaga trwałego oznakowania.
7. Przetestuj rejestr. KE udostępnia środowisko testowe rejestru DPP z osobnym kontem EU Login – możesz sprawdzić procesy bez wpływu na dane produkcyjne.

Sprzęt do znakowania i odczytu

Drukarki do etykiet z kodem 2D

Przy znakowaniu na linii produkcyjnej lub w dużym wolumenie sprawdzi się drukarka z kategorii drukarki etykiet przemysłowe. Jeśli planujesz RFID jako dodatek do kodu 2D, wybierz model z modułem RFID, np. Zebra ZT610 203 dpi RFID. Według karty koduje i weryfikuje tagi RFID podczas druku etykiet i jest przeznaczona do środowisk magazynowych i produkcyjnych o dużym natężeniu druku. Do mniejszych serii i stanowisk pakowania nadaje się drukarka z kategorii drukarki etykiet biurkowe, np. Zebra ZD621t 203 dpi, termotransferowa, Ethernet, BLE. Według karty drukuje termotransferowo, z szerokością druku 104 mm, do zastosowań magazynowych i oznaczania produktów. Druk termotransferowy pozwala dobrać materiał i taśmę do warunków pracy produktu.

Czytniki 2D

Do kontroli kodów na stanowisku pakowania i przy przyjęciu służą czytniki z kategorii czytniki ręczne:

• Zebra DS2208 2D USB czarny (SR7U2100AZW) – według karty czyta kody 1D i 2D, także z ekranów smartfonów;
• Zebra DS3608-HP3U4602VZW skaner 2D HP multi-IF USB IP67 – według karty wzmocniony skaner 2D do magazynów i zakładów produkcyjnych, w klasie IP67.

Karty nie wymieniają symbolik (QR, Data Matrix) ani obsługi GS1 Digital Link. Przed zakupem potwierdź je w specyfikacji producenta i w oprogramowaniu, które ma interpretować dane z kodu.

Czytniki RFID – jeśli RFID ma być dodatkiem

W kategorii czytniki RFID (część działu RFID) znajdziesz m.in.:

• Zebra TC22R, czytnik/zapis RFID, 865-868 MHz UHF, Android – według karty ręczny czytnik i koder RFID UHF z wbudowanym skanerem 2D SE4710 i NFC, więc w jednym urządzeniu odczytasz kod 2D, tag RFID i NFC;
• Bluebird FR900-LNNEU stacjonarny czytnik RFID UHF 865-868 MHz EMEA – według karty do instalacji w punktach kontrolnych, bramkach RFID i na stanowiskach inwentaryzacyjnych.

Przygotowujesz znakowanie produktów kodami 2D lub RFID pod paszport produktu? Skontaktuj się z nami – dobierzemy drukarki, materiały i czytniki, wyślemy próbki etykiet do testu i przygotujemy ofertę z ceną projektową.

Źródła

• Komisja Europejska – Digital Product Passport
• Komisja Europejska – DPP Registry
• Komisja Europejska – DPP: iron and steel
• EUR-Lex – Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR)
• EUR-Lex – Rozporządzenie (UE) 2024/1781, tekst skonsolidowany (art. 2, 9–13)
• EUR-Lex – Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1736 (normy zharmonizowane DPP)
• EUR-Lex – Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1778 (rejestr DPP)
• EUR-Lex – Rozporządzenie (UE) 2023/1542 (baterie)
• EUR-Lex – Rozporządzenie (UE) 2023/1542, tekst skonsolidowany (art. 3, 13, 38, 44)
• Komisja Europejska – Batteries
• Deloitte Legal – Rozporządzenie bateryjne UE
• KE Transition Pathways – plan prac ESPR 2025–2030
• MRiT – Cyfrowy paszport produktu
• GS1 – tymczasowy standard DPP, wydanie 2 (czerwiec 2026)
• GS1 Support – nośniki danych GS1 a ESPR
• GS1 in Europe – publikacja sześciu norm DPP (16.07.2026)