Kody kreskowe i GS1

Weryfikacja jakości kodu kreskowego – dlaczego sieci odrzucają dostawy

Weryfikacja kodów kreskowych to pomiar jakości wydrukowanego symbolu specjalnym przyrządem – weryfikatorem – według norm ISO/IEC 15416 (kody liniowe) i ISO/IEC 15415 (kody 2D) i porównanie wyniku z minimum GS1, np. 1.5/06/660 dla EAN-13 skanowanego przy kasie.

Weryfikacja jakości kodu kreskowego – dlaczego sieci odrzucają dostawy
Spis treści
  1. Weryfikacja kodów kreskowych a skanowanie
  2. Dlaczego odbiorcy wymagają weryfikacji
  3. ISO/IEC 15416 i ISO/IEC 15415 – co mierzy weryfikator
  4. Jak czytać ocenę 1.5/06/660
  5. Minimalne wymagania GS1 dla EAN/UPC, GS1-128, ITF-14 i kodów 2D
  6. Co jeszcze sprawdza raport weryfikacji
  7. Najczęstsze przyczyny złej oceny i jak im zapobiec
  8. Weryfikacja w praktyce: kto, kiedy, jak często
  9. Drukarka, taśma i głowica a wynik weryfikacji
  10. Źródła

Weryfikacja kodów kreskowych to pomiar jakości wydrukowanego symbolu specjalnym przyrządem – weryfikatorem – według norm ISO/IEC 15416 (kody liniowe) i ISO/IEC 15415 (kody 2D) i porównanie wyniku z minimum GS1, np. 1.5/06/660 dla EAN-13 skanowanego przy kasie. Skaner powie Ci tylko, czy jego egzemplarz odczytał kod. Weryfikator pokaże, czy kod ma zapas jakości na czytniki odbiorcy. Poniżej: co mierzy weryfikator, jak czytać ocenę, jakie minima podaje GS1 i które błędy druku najczęściej obniżają wynik.

Weryfikacja kodów kreskowych a skanowanie

Producent weryfikatorów Axicon ujmuje różnicę tak: test skanerem „will only tell you if it can be read by that particular scanner” – mówi tylko, czy kod odczyta ten konkretny skaner. Weryfikator ocenia jakość każdego kodu. Kod może więc przejść test Twoim czytnikiem, a mimo to sprawiać problemy u odbiorcy, który ma inne urządzenia i inne warunki odczytu.

Wytyczne GS1 stawiają też granice samej weryfikacji:

  • usługa weryfikacji mierzy jakość i poprawność danych tylko tych kodów, które zostały do niej dostarczone – nie gwarantuje jakości całej produkcji,
  • według szablonu weryfikacji w GS1 General Specifications weryfikatory to przyrządy pomiarowe wspierające kontrolę jakości, a ich wyniki „are not absolute” – nie dowodzą, że kod się zeskanuje lub nie. Dlatego dla sprawnego skanowania kod powinien przekraczać minimum, a nie tylko je osiągać.

Dlaczego odbiorcy wymagają weryfikacji

Według GS1 New Zealand kod, który się nie skanuje, „causes problems for everyone” – sprawia kłopot wszystkim w łańcuchu dostaw. Na przykładzie swojego rynku GS1 NZ podaje, że:

  • wiele sieci handlowych wymaga raportu weryfikacji GS1, zanim wprowadzi produkt do oferty,
  • Woolworths NZ wymaga pozytywnego wyniku, zanim produkt trafi do systemu towarowego sieci,
  • przy kodach, które się nie skanują, „Products may be rejected, or you could face chargebacks” – produkty mogą zostać odrzucone albo dostawca może zostać obciążony kosztami.

Wymagania konkretnych sieci w Polsce zależą od umów z dostawcami – sprawdź je u swojego odbiorcy. Szablon GS1 przypomina przy tym, że odrzucenie produktu nie powinno opierać się wyłącznie na wyniku poza specyfikacją.

ISO/IEC 15416 i ISO/IEC 15415 – co mierzy weryfikator

Metodę pomiaru opisują dwie normy:

  • ISO/IEC 15416:2025 (wydanie 3, styczeń 2025, zastąpiło wydanie z 2016 r.) – kody liniowe. Określa metodę pomiaru cech symbolu i wyznaczania ogólnej oceny jakości, a także podaje możliwe przyczyny odchyleń od optymalnych ocen.
  • ISO/IEC 15415:2024 (wydanie 3, grudzień 2024, zastąpiło wydanie z 2011 r.) – kody 2D, osobno wielorzędowe i matrycowe. Dla oznaczeń DPM norma wskazuje, że lepszą korelację ze skutecznością odczytu daje stosowanie jej razem z ISO/IEC 29158.
Kody liniowe (wg wytycznej GS1 1D) Kody 2D matrycowe (wg wytycznej GS1 2D)
Decode – czy kod da się zdekodować algorytmem wzorcowym Decode
Symbol Contrast – kontrast symbolu Symbol Contrast
Minimum Reflectance – minimalne odbicie Modulation
Minimum Edge Contrast – minimalny kontrast krawędzi Fixed Pattern Damage – uszkodzenia wzorców stałych
Modulation – modulacja Axial Non-uniformity – nierównomierność osiowa
Defects – defekty Grid Non-uniformity – nierównomierność siatki
Decodability – dekodowalność Unused Error Correction – niewykorzystana korekcja błędów

Skala ocen. Każdy parametr dostaje ocenę od 4 (najlepsza) do 0. Wytyczna GS1 dla kodów 2D przypisuje im litery: 4 = A, 3 = B, 2 = C, 1 = D, 0 = F. Przykładowo kontrast symbolu w kodzie liniowym daje ocenę 4 przy co najmniej 70%, 3 przy 55%, 2 przy 40%, 1 przy 20%, a poniżej 20% ocenę 0.

Ocena ogólna. Dla kodu liniowego to średnia arytmetyczna z co najmniej 10 pojedynczych skanów wykonanych na całej wysokości kodu, podana z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Dla kodu 2D to najniższa z ocen poszczególnych parametrów, a jeśli nie przejdzie któryś z dodatkowych parametrów GS1, wynik systemowy GS1 to F.

Jak czytać ocenę 1.5/06/660

GS1 zapisuje wymaganie jakości w formacie g.g/aa/www:

  • g.g – minimalna ogólna ocena symbolu w skali do 4,0 (1.5 to klasa C),
  • aa – efektywna apertura pomiarowa w tysięcznych cala; 06 oznacza 6 mil, czyli ok. 0,15 mm,
  • www – długość fali światła w nanometrach; 660 to czerwone światło.

Zapis 1.5/06/660 oznacza więc: ocena co najmniej 1,5, zmierzona aperturą 6 mil w świetle 660 nm. Wyniki z różnymi aperturami lub światłem nie są porównywalne, dlatego raport zawsze podaje warunki pomiaru. Wytyczne GS1 z 2015 r. podają w tekście światło 670 nm ± 10 nm, ale w aktualnych tabelach specyfikacji symboli GS1 widnieje 660 nm.

Dla kodów 2D wytyczna GS1 dodaje jeszcze kąt i sposób oświetlenia. Symbole 2D mierzy się pod kątem 45° (z wyjątkiem znakowania bezpośredniego DPM), kod może być oświetlony wyłącznie przez weryfikator, a aperturę ustawia się zwykle na 80% wymiaru X.

Minimalne wymagania GS1 dla EAN/UPC, GS1-128, ITF-14 i kodów 2D

Minima określają tabele specyfikacji symboli (Symbol Specification Tables) w GS1 General Specifications. Poniższe wartości pochodzą z wyciągów tych tabel w opublikowanych dokumentach zmian GS1 (GSCN):

Kod Środowisko skanowania (tabela GS1) Minimum jakości
EAN-13, EAN-8, UPC-A, GS1 DataBar Omnidirectional i Expanded Kasa, bez dystrybucji ogólnej (SST 1) 1.5/06/660
GS1 DataMatrix, GS1 QR Code Kasa, bez dystrybucji ogólnej (SST 1) 1.5/08/660
EAN-13 Tylko dystrybucja ogólna (SST 2) 1.5/10/660
GS1-128 Dystrybucja ogólna (SST 2) i jednostki logistyczne (SST 5) 1.5/10/660
ITF-14, X 0,495 mm, etykiety drukowane offsetowo, termicznie lub laserowo Dystrybucja ogólna (SST 2) 1.5/10/660
ITF-14, X ≥ 0,635 mm, druk bezpośrednio na tekturze falistej lub na etykiecie Dystrybucja ogólna (SST 2) 0.5/20/660

Wiersze SST 1 pochodzą z dokumentu GSCN 20-323 (projekt GS1 General Specifications Release 21.0), a SST 2 i SST 5 – z GSCN 16-434 (z mocą od grudnia 2016). Numeracja tabel zmieniała się od tego czasu (w projekcie wydania 21.0 była to sekcja 5.12.3 GS1 General Specifications), więc przed audytem porównaj wartości z aktualnym wydaniem. Szablon weryfikacji GS1 z 2024 r. potwierdza próg ≥ 1,5 dla kodów liniowych i 0,5 dla ITF-14 z X ≥ 0,635 mm. Wytyczna GS1 dla kodów 2D podaje minimum 1,5 (C) m.in. dla GS1 DataMatrix w ochronie zdrowia, handlu i DPM. Więcej o kodach 2D przy kasie znajdziesz w artykule Sunrise 2027 i kody 2D GS1.

Co jeszcze sprawdza raport weryfikacji

Ocena ISO to tylko część raportu. Szablon weryfikacji kodów liniowych w GS1 General Specifications obejmuje m.in.: strukturę symbolu, ocenę ISO/IEC, wymiar X, wysokość kodu, strefy ciszy z lewej i prawej strony, opis czytelny dla człowieka (HRI), szerokość kodu, poprawność prefiksu firmy GS1 i strukturę danych. Wytyczna GS1 dla kodów liniowych wymienia przypadki, przy których kod nie przechodzi weryfikacji, nawet jeśli się skanuje:

  • brak opisu HRI lub HRI niezgodny z zakodowanymi danymi,
  • błędna cyfra kontrolna GTIN-u (jak ją liczyć – w artykule jak uzyskać kody EAN (GTIN) dla produktów),
  • dwa różne GTIN-y na jednym opakowaniu,
  • niepoprawny prefiks firmy GS1,
  • błędne lub źle sformatowane dane w identyfikatorach zastosowań (AI) oraz zakodowane w symbolu nawiasy wokół AI,
  • kod zasłonięty przez zgrzew lub szew opakowania.

O składni AI i znaku FNC1 piszemy w artykule rodzaje kodów kreskowych: EAN, Code 128, GS1-128, DataMatrix, QR, a o etykiecie paletowej – w artykule etykieta logistyczna GS1 z SSCC.

Najczęstsze przyczyny złej oceny i jak im zapobiec

Problem Co mówią źródła GS1 Co zrobić
Za mała strefa ciszy Strefa ciszy pozwala skanerowi ustalić początek i koniec kodu. Częsta przyczyna błędu to tekst w strefie ciszy albo kod zbyt blisko krawędzi (GS1 UK). W kodach 2D błąd dekodowania wynika zwykle właśnie ze zbyt małej strefy ciszy (wytyczna GS1 2D). Zachowaj strefy: EAN-13 – 11X z lewej i 7X z prawej, GS1-128 i ITF-14 – po 10X (GS1 Sweden). Nie przesuwaj kodu do krawędzi etykiety.
Wymiar X poza zakresem Kod za mały lub za duży względem tabeli GS1 nie przejdzie weryfikacji. GS1 UK: im mniejszy kod, tym mniejszy margines błędu druku. Dobierz moduł do rozdzielczości drukarki (całe punkty) – patrz 203, 300 czy 600 dpi.
Za niski kod (obcięta wysokość) Zbyt niska wysokość kresek to osobny powód negatywnej oceny w wytycznej GS1 1D. Trzymaj się minimum: EAN-13 na produkcie konsumenckim 18,28 mm, GS1-128 i ITF-14 31,75 mm (GS1 Sweden).
Niski kontrast, niskie odbicie tła Przyczyną jest zbyt ciemne tło, zbyt jasny nadruk albo oba naraz (wytyczna GS1 2D). Optymalne są czarne kreski na białym tle, a czerwone kolory nadają się na tło, ale nie na kreski (GS1). Dobierz taśmę do materiału – zobacz dobór taśmy termotransferowej. GS1 UK zaleca też bardziej kryjące białe tło.
Słaba modulacja, defekty, uszkodzenia wzorców Nierówny druk, przesunięcie głowicy lub papieru, rozlanie albo ubytek nadruku. Puste miejsca powodują zużyte lub przepalone elementy głowicy, a plamy – zabrudzenia tła (wytyczna GS1 2D). Czyść głowicę regularnie, a wymień ją, gdy na wydruku pojawiają się stałe ubytki – patrz głowica drukująca – czyszczenie i wymiana.
Nierównomierność osiowa (kod 2D) Niedopasowana prędkość druku, błąd oprogramowania, rozciągnięta etykieta, uszkodzona głowica albo weryfikator nieustawiony prostopadle (wytyczna GS1 2D). Sprawdź ustawienia prędkości i nośnik, a przy pomiarze – ustawienie weryfikatora.
Wąskie przerwy, niski kontrast krawędzi GS1 UK zaleca obrócić kod tak, by kreski były równoległe do kierunku druku, zwiększyć korektę szerokości kresek (bar width reduction) lub powiększenie kodu. Ustaw orientację kodu w szablonie etykiety i sprawdź, czy wynik się poprawia.

Weryfikacja w praktyce: kto, kiedy, jak często

  • Przed pierwszą dostawą i po każdej zmianie. Raport dotyczy tylko zbadanych egzemplarzy, więc weryfikuj nowy wzór etykiety, nowy materiał, taśmę lub drukarkę. Weryfikuj też próbki z bieżącej produkcji.
  • Przyrząd zgodny z ISO. Według wytycznej GS1 pomiar wykonuje się wyłącznie weryfikatorem zgodnym z normami ISO, obsługiwanym przez przeszkolony personel. Zwykły czytnik ręczny ani stacjonarny skaner na linii nie zastąpi weryfikatora. Skaner pokaże tylko, czy kod da się odczytać.
  • Kalibracja. Wytyczna GS1 zaleca kalibrację zgodnie z instrukcją producenta weryfikatora, a jeśli producent jej nie określa – co najmniej raz w miesiącu. Kalibrację powtarza się też po zmianie głowicy skanującej, apertury lub szerokości skanu. Test zgodności z kartą wzorcową wytyczna przewiduje co najmniej raz w roku (jej załącznik F podaje ostrzej: co najmniej co sześć miesięcy): co najmniej 10 skanów karty, uśrednionych i porównanych z wartościami karty.
  • Zewnętrzna usługa. Usługę weryfikacji oferują niektóre krajowe organizacje GS1 – np. GS1 New Zealand, która przygotowuje raport z zaleceniami poprawek. Zakres usług w Polsce sprawdź w GS1 Polska.

Drukarka, taśma i głowica a wynik weryfikacji

Przy druku na drukarce etykiet większość parametrów z raportu zależy od trzech elementów: rozdzielczości (wymiar X), materiałów (kontrast) i stanu głowicy (defekty). Przykłady z oferty:

Twoje kody wypadają słabo w weryfikacji albo wdrażasz nowy wzór etykiety? Napisz do nas – pomożemy dobrać drukarkę i rozdzielczość do wymiaru kodu, a na życzenie wyślemy próbki etykiet do testu.

Źródła

Produkty z artykułu

Najczęściej zadawane pytania

Czy czytnik kodów może zastąpić weryfikator?

Nie. Czytnik pokaże tylko, czy kod odczytał ten konkretny egzemplarz. Weryfikator mierzy parametry według ISO/IEC 15416 lub 15415 – kontrast, modulację, defekty, strefy ciszy, wymiar X – i wystawia ocenę, którą można porównać z minimum GS1.

Jaka ocena jest wymagana dla kodu EAN-13?

Dla EAN-13 skanowanego przy kasie tabela GS1 podaje minimum 1.5/06/660: ocena co najmniej 1,5 (klasa C), apertura 6 mil, światło 660 nm. Dla EAN-13 skanowanego tylko w dystrybucji ogólnej – 1.5/10/660.

Czy kod z oceną poniżej minimum zawsze zostanie odrzucony?

Nie zawsze. Szablon GS1 zaznacza, że odrzucenie nie powinno opierać się wyłącznie na wyniku poza specyfikacją. Część sieci wymaga jednak pozytywnego raportu przed wprowadzeniem produktu – GS1 New Zealand podaje taki przykład dla Woolworths NZ. Zasady swoich odbiorców sprawdź w umowie.

Dlaczego kod, który się skanuje, nie przechodzi weryfikacji?

Raport ocenia także elementy, które skaner pomija: wysokość i wymiar X, strefy ciszy, zgodność opisu HRI, cyfrę kontrolną i poprawność prefiksu GS1. Skaner może też odczytać kod z niskim kontrastem lub defektami, który u odbiorcy będzie zawodził.

Jak często kalibrować weryfikator?

Według wytycznej GS1 zgodnie z zaleceniem producenta, a gdy go brak – co najmniej raz w miesiącu oraz po zmianie głowicy, apertury lub szerokości skanu. Test zgodności z kartą wzorcową – co najmniej raz w roku, a według załącznika F wytycznej co najmniej co sześć miesięcy.

Ładowanie...
Powrót do góry